Alkol sonrasında başıma giren sancı yüzünden hep boş yere yemin eder oldum ya. ”Bir daha içersem şuracıkta paramparça olayım” diyeceğim de zaten paramparça olmuş durumdayım. Yaklaşık beş-altı saat önce paramparça edip, siktir oldu gitti. Zaten hiç gelmemişti ki, doğru. Ama gelecek gibiydi hep, sevecek gibiydi, sarılacak gibiydi her an. En son ne kadar güzel gülümsediğini anlatmıştım ya, bugün ”ne oldu, ne yaptım, hatam neydi, neden artık gülümsemiyor bana, neden gözlerime bakmıyor” diye ağladım, içtim bok varmış gibi, bir işe yarayacakmış gibi. Bir de üzerine mesaj atmışım ki ”Ne yaptım sana ben” diye, oh mis. Şimdi bu haltı tadından yiyemiyorum. Ayrıca şu an midem o kadar bulanıyor ki hızımı alamayıp gidip evinin önüne kusarım diye korkuyorum orospu çocuğunun, sik beyinli seni. Uyuyamıyorum lan başımın ağrısından, inşallah seni de korkuturlar da sabahlara kadar korkudan uyuyamazsın, amin. Şerefsiz seni, amına koyduğumun pisliği gözümün önünde eski manitanı kestin lan sesimi çıkaramadım orada elini yüzünü cırmak vardı da senin şimdi hiç girmiyorum o konulara girersem kusacağım sinirden amk. Başımda da zaten filler ilişkiye giriyor gibi, öyle şiddetli, öyle sert, öyle çekilmez. AMINA KOYAYIM SENİN GİBİ İNSANIN BEN, CANINI YAKACAĞIM LAN SENİN PİÇ.  (Olurda bir gün tumblrıma rastlarsan beni affet)